چشمان عاشقش را به صورت های جور وا جور آدم ها می دوزد ، نگاهش مملو است از محبت و عشق به انسانها .
ولی کسی به چشمان عاشق او نگاه نمی کند ،
همه فقط به پاهای دوار او ، که زیر یک صندلی چسبیده اند ، نگاه می کنند .

***
پ ن : شما وقتی یک ناتوان حرکتی رو مببینید ، چه احساسی بهتون دست میده ؟
شکر که اونجوری نیستید ، ترحم ، دلسوزی ، هیچ ...
شده یه وقتی به فکر تون برسه این عزیزان هم میتونن عاشق بشن ، می تونن آدم های دور برشون رو بیشتر از همه دوست داشته باشن ؟ شده ؟
شده در مورد ازدواج این عزیزان فکر کرده باشید ؟
به احساسات یه دختر بیست ساله معلول تا به حال فکر کردین ؟
اینو می دونید که ازدواج معلولین یکی از معضلات اصلی این عزیزانه ؟

یه زحمت برای شما عزیز جان داشتم و آن ، اینکه ، یه اسمی برای این عکس انتخاب کنی ، همین .

عکس از من ، اسم از شما .

فقط در گذشته ماندن کار انسان های ضعیف است ، بلکه گذشته، تجربه است و حال، زندگی و آینده، برنامه.

آنقدر تصاویر روستای ایگل برای من جالب و دیدنی بود ، که انتظار یکساله برای دیدن دوباره شکوفه های گیلاس برایم غیرممکن بود ، این سری عکس ها هم مربوط به جمعه شکوفه است .