آن حریفی که شب و روز می صاف کشد
بود آیا که کند یاد ز درد آشامی

خاک کوی تو به صحرای قیامت فردا
همه بر فرق سر از بهر مباهات بریم

در بیابان فنا گم شدن آخر تا کی
ره بپرسیم مگر پی به مهمات بریم

حافظ آب رخ خود بر در هر سفله مریز
حاجات آن به که بر قاضی حاجات بریم

باشگاه اندیشه جایی برای کسانی که به اندیشه اهمیت می دهند ؟!
http://bashgah.net/

سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
به فتراک جفا دل​ها چو بربندند بربندند
ز زلف عنبرین جان​ها چو بگشایند بفشانند
به عمری یک نفس با ما چو بنشینند برخیزند
نهال شوق در خاطر چو برخیزند بنشانند
سرشک گوشه گیران را چو دریابند در یابند
رخ مهر از سحرخیزان نگردانند اگر دانند
ز چشمم لعل رمانی چو می​خندند می​بارند
ز رویم راز پنهانی چو می​بینند می​خوانند
دوای درد عاشق را کسی کو سهل پندارد
ز فکر آنان که در تدبیر درمانند در مانند
چو منصور از مراد آنان که بردارند بر دارند
بدین درگاه حافظ را چو می​خوانند می​رانند
در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
که با این درد اگر دربند درمانند درمانند

مرا سر نه سامان آفریدند
پرشانم پریشان آفریدند

پریشان خاطران رفتند و در خاک
مرا از خاک ایشان آفریدند